คลื่นใต้น้ำเชิงพาณิชย์ เมื่อสมการราคาในสายการผลิต EV กำลังเปลี่ยนไป
การเปลี่ยนผ่านสู่ยุคยานยนต์ไฟฟ้าในปัจจุบันไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการพัฒนาเทคโนโลยีเท่านั้น โดยเฉพาะผู้ผลิตรายใหญ่ที่ต้องเผชิญกับภาวะต้นทุนแกว่งตัวรายสัปดาห์ ทำให้ฝ่ายจัดซื้อและผู้บริหารระดับสูงต้องปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การดำเนินงานอย่างเร่งด่วน
นโยบายการจัดหาวัตถุดิบจากพันธมิตรใกล้บ้านที่ดูดีบนแผ่นกระดาษ ทว่าสิ่งนี้กลับกลายเป็นดาบสองคมที่ลดทอนอำนาจการต่อรองลงอย่างนัยสำคัญ ทำให้ค่ายรถยนต์ส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาวะที่เป็นผู้ขอมากกว่าผู้เลือกในตลาด
วิกฤตความทึบแสงของต้นทุนสิ่งแวดล้อม และผลกระทบต่อโครงสร้างราคา
อีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ทำให้สมการทางการเงินมีความซับซ้อนยิ่งขึ้นคือความต้องการวัตถุดิบสีเขียว ซึ่งรายการต้นทุนเหล่านี้ถูกฝังอยู่ในทุกชิ้นส่วนของแพลตฟอร์มรถยนต์รุ่นใหม่
- อุปทานที่ถูกผูกขาดโดยผู้เล่นรายอื่น: ส่งผลให้ต้องแย่งชิงทรัพยากรส่วนที่เหลือในตลาดที่มีการแข่งขันสูง
- ความไม่โปร่งใสของราคาพรีเมียม: ซัพพลายเออร์หลายรายมีการบวกเพิ่มราคาพิเศษโดยไม่มีเอกสารรับรองที่สอดคล้องกับความเป็นจริง
- ข้อบังคับทางกฎหมายที่เข้มงวด: การตรวจสอบและรายงานข้อมูลการปล่อยคาร์บอนทางอ้อมในห่วงโซ่อุปทานกลายเป็นมาตรฐานสำคัญ
จากปัญหาเหล่านี้ทำให้เห็นเด่นชัดว่าระบบสัญญาคงที่แบบรายปีไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป
เครื่องมือสร้างความโปร่งใสในซัพพลายเชน
เพื่อแก้ปัญหาความทึบแสงทางธุรกิจค่ายรถยนต์ชั้นนำจึงหันมาพึ่งพาราคากลางจากหน่วยงานอิสระ ช่วยให้การเจรจาตั้งอยู่บนหลักฐานเชิงประจักษ์มากกว่าสมมติฐานส่วนบุคคล
นอกจากนี้ยังช่วยสร้างภาษากลางภายในองค์กรทำให้ฝ่ายจัดซื้อ ต้นทุนรถยนต์ไฟฟ้า ฝ่ายการเงิน และฝ่ายความยั่งยืนมองเห็นเป้าหมายเดียวกัน ลดข้อพิพาทระหว่างแผนกและช่วยให้การตัดสินใจลงทุนในแพลตฟอร์มใหม่มีความแม่นยำสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
การประยุกต์ใช้ Should-Cost Modeling เพื่อความยั่งยืน
การจำลองสถานการณ์ล่วงหน้าหากราคาวัตถุดิบผันผวนขึ้นลงจะช่วยให้องค์กรเตรียมแผนรับมือได้อย่างทันท่วงที ลดความเสี่ยงจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดในขั้นตอนการออกแบบสายการผลิต
การมีเครื่องมืออ้างอิงที่น่าเชื่อถือคือสิ่งที่จะแยกผู้ชนะออกจากผู้แพ้ในตลาด
วิธีการบริหารซัพพลายเชนคาร์บอนต่ำอย่างมีประสิทธิภาพ
การนำองค์กรไปสู่ระบบจัดซื้อสมัยใหม่สามารถเริ่มต้นขึ้นได้ผ่านขั้นตอนการปฏิบัติงานที่ชัดเจนดังต่อไปนี้
ขั้นตอนที่ 1: การเปลี่ยนผ่านจากสัญญาราคาคงที่สู่สัญญาอ้างอิงดัชนี
กำหนดรอบการปรับราคาที่สอดคล้องกับความผันผวนจริงของตลาดเช่นรายไตรมาสหรือรายเดือน
ขั้นตอนที่ 2: การพัฒนาแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็น
ช่วยให้ฝ่ายจัดซื้อรับรู้ล่วงหน้าว่าราคาที่เสนอมาสมเหตุสมผลหรือไม่ก่อนเริ่มการเจรจาต่อรอง
ขั้นตอนที่ 3: การตรวจสอบและรับรองมาตรฐานวัตถุดิบสีเขียว
ปกป้ององค์กรจากการจ่ายเงินแพงเกินจริงให้กับคุณสมบัติด้านความยั่งยืนที่ไม่มีมาตรฐานรองรับ
ขั้นตอนที่ 4: การบูรณาการข้อมูลร่วมกันระหว่างสามแผนกหลัก
ใช้ฐานข้อมูลและดัชนีราคาชุดเดียวกันในการตัดสินใจเลือกพันธมิตรในห่วงโซ่อุปทาน
ขั้นตอนที่ 5: การกระจายความเสี่ยงเพื่อลดการพึ่งพาแหล่งผลิตเดียว
แม้จะเน้นการผลิตในประเทศแต่ต้องรักษาทางเลือกในการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์อย่างน้อยสองรายในแต่ละชิ้นส่วนสำคัญ